DE WILDE ROOS


 

 

De wilde roos

 

 

Zo opschietend tussen puin

 

Verloren groeiend tussen brandhout

 

En ontroerend door eenvoud en kracht

 

Laat na mijn dood, slechts deze roos

 

Groeien op mijn graf, ik wil geen steen

 

 

Geen last die mij zal drukken, als ik

 

Uiteindelijk moe van het torsen

 

Rusten mag, laat mij dan slapen

 

Met de bloem die ik het meest bemin

 

 

De wilde roos

 

 






Schrijf een opmerking



Opmerkingen

geen opmerkingen gevonden