Mijn moeder zal mij nooit mailen.
Vergeefs staar ik naar Postvak In.
Zij viel ten prooi ,aan de wormen
nog voor de eerste mail, zou zij
zulks onzin vinden, zoekend naar
contact en beginzin, open ik
mijn mails ,vaak ook kijk ik de
wolken na, vlieg en zing ik in
gedachten, terwijl ik stijg. 
Zingend ten onder. Dat moet.
De eeuwige spraakverwarring,
Babylon, daar wil ik niet aan denken.
Je moet je haar laten knippen,
Mamma, ik ben alleen,  zie mij staan
Kind, trek toch eens iets anders aan,
Er zijn twee nieuwe grafstenen geplaatst,
Kind, heb je die gezien, en weet je wel
Van ons soort mensen?
Mamma ik zag het rood in de lucht
Ik zag het rood van je ogen,

 

Je vader heeft vandaag kersen geplukt,
maar ze brengen steeds minder op,
Mamma, zie mij, lees mij, ken mij,
houdt me vast. Houdt me vast,
houdt me vast, vast.
Nee, dat soort zinnen zouden niet
en nooit, passen in het raam van een
mail, in het bestek van SMS, vormen
van een nieuwe eenzaamheid.
Ik wist en weet , de val nabij.

 

Stik in het wurgkoord van dat
vreemd verlangen, terwijl mijn moeder
blijvend stofdoeken uitslaat, haar ogen
en oren sluit, de deuren sluit, met de hond
gaat ze uit, onderwijl had ik, heb ik, ik
zal heb,  blijvend Heimwee , Heimwee
naar dat, wat ik nooit bezat.

 

 

 

1. Lieveling ik ben jouw
2. number one, dat wist ik
3. meteen , door alles heen
4. ben jij voor 1001 nachten
5. degene die niet voor het
6. ochtendgloren verdwijnt
7. lieveling, blijf.

Zevende Hemel

(terugblik op eerste liefde)

Oh jij, met je Zundapp
en je nepleren jack,
Wat ben je ver,
ver weggeraakt,
na die ene eerste keer,
in de snackbar met jou,
met jou en met Elvis ,
die in de jukebox zong.
In the getto, zong hij en
Jij met je kroket, je keek.


Keek eindelijk naar mij
met mijn petticoat,
en mijn zenuwachtig
pratende mond, die Jij
opeens onhandig zoende,
in de Snackbar,
in the getto, die
de Zevende Hemel
werd voor mij, voor Jou,
mijn held! op Zundapp!
wat ben Je jaren ver ,
ver weggeraakt van mij.
Marlies Souren.
 

Nu zie ik nog vanaf de fiets

 

De Japanse kers openspringen,

 

Rose, lieflijk, uitbundig,

 

Catch me, roepen al die bloemen

 

En ik vang, nog steeds, op de fiets.

 

 

Maar ik ben bang, bang voor de winter

 

Waar vind ik dan en zie ik nog

 

Bloemen, rose en uitbundig, waar

 

Vind ik dan nog zon en schaduw

 

 

Beschutting en vogels, ik ben bang, bang

 

Voor het akelige geluid van klapperende

 

Deuren en vallende dakpannen als

 

Ik straks, alleen, met mijn rollator rijd.