Laat dit dan


 

Laat dit woord, vreugde,
dan tenminste blijven, voor
als het gras boven ons hoofd
alweer verdord,verdwenen is.
Ooit leefden wij ,trachtend
te bezweren, demonen van
angst, in grijnzende onmacht.

 

Soms licht er iets op
herinnering, een flard
van je lach in houten
ramen, van hoe mooi ik
en hoe mooi het was.
 
Later zullen we
denken, we deden
het ermee, met woorden.

 






Schrijf een opmerking



Opmerkingen

geen opmerkingen gevonden